نحوه استفاده از پیچ های خودکار: سوراخ های پیلوت، نوک مته و گل میخ های فلزی

پیچ های خودکشی در مقابل پیچ های استاندارد: چه چیزی در واقع متفاوت است

پیچ‌های خودکار رزوه‌های خود را همانطور که وارد می‌شوند قطع می‌کنند - بدون نیاز به رزوه داخلی از قبل بریده شده. این تمایز اصلی است. پیچ های استاندارد برای گرفتن بر روی یک سوراخ از پیش ضربه خورده یا مواد نرم متکی هستند. خودگیرها با جابجایی یا برش مواد اطراف، چسبندگی را ایجاد می کنند. این باعث می شود که آنها به ویژه برای فلز، پلاستیک های سخت و پانل های کامپوزیت که در آن زدن شیر با دست غیرعملی است، کاربردی باشد.

دو زیرگروه اصلی وجود دارد که ارزش دانستن دارد:

• پیچ های رزوه ساز (یا رزوه نورد). - مواد را جابه‌جا کنید تا نخ‌هایی را بدون برداشتن آن تشکیل دهید. در فلزات نرم مانند آلومینیوم رایج است.
• پیچ های رزوه برش - فلوت های برشی داشته باشید که مواد را حذف می کند. برای فلزات سخت‌تر و پلاستیک‌های سفت‌تر مناسب‌تر است.

پیچ‌های خود حفاری (که به آن‌ها پیچ‌های تک نیز گفته می‌شود) یک قدم جلوتر می‌روند: آن‌ها شامل یک نوک مته هستند که نیاز به سوراخ راهنما را به طور کامل، حداقل در ورق فلزی نازک‌تر، از بین می‌برد. این یک محصول متفاوت از یک پیچ استاندارد است و تمایز آن هنگام خرید اهمیت دارد.

حفره های خلبان: زمانی که به یکی نیاز دارید و چگونه آن را اندازه کنید

بیشتر پیچ‌های خودکار هنوز نیاز به یک سوراخ راهنما دارند - آنها به رزوه‌ها ضربه می‌زنند اما مواد را سوراخ نمی‌کنند. درست کردن اندازه سوراخ خلبان بسیار مهم است. خیلی کوچک است و در خطر شکستن چوب یا شکستن پیچ هستید. خیلی بزرگ است، و نخ ها نمی گیرند.

قانون کلی: قطر سوراخ پیلوت باید با قطر کوچک (ریشه) پیچ مطابقت داشته باشد - شفت زیر رزوه ها - نه قطر بیرونی رزوه. برای پیچ های ورق فلزی در چوب، این معمولاً به معنای سوراخ کردن حدود 75 تا 85 درصد از قطر بیرونی کامل پیچ است.

اندازه‌های متداول سوراخ پیلوت توسط گیج پیچ (برای چوب و مواد نرم):

برای ورق فلز، سوراخ‌های پیلوت معمولاً به قطر ریشه پیچ نزدیک‌تر می‌شوند و تحمل کمتری دارند - مواد کمتر بخشنده هستند. در صورت شک، ابتدا روی قراضه آزمایش کنید.

چگونه سوراخ های پایلوت را در چوب و پیچ ها را به طور تمیز دریل کنید

حفاری یک سوراخ پایلوت تمیز و چرخاندن یک پیچ به درستی دو مرحله ای است که اکثر دست سازان عجله دارند - و در نتایج نشان داده می شود. در اینجا دنباله درست است:

1. مکان خود را علامت گذاری کنید با یک مداد و با استفاده از یک آویز یا پانچ مرکزی، یک تورفتگی کوچک ایجاد کنید. این کار از راه رفتن مته در هنگام شروع جلوگیری می کند.
2. اندازه بیت صحیح را انتخاب کنید بر اساس گیج پیچ (جدول بالا را ببینید). برای ورود تمیز از یک بیت چرخشی تیز استفاده کنید. بیت بیل و بیت فورستنر برای سوراخ های ترخیصی هستند نه سوراخ های خلبان.
3. تنظیم سرعت مته : سرعت بالا برای قطعات کوچک در چوب نرم، سرعت پایین برای قطعات بزرگتر یا چوب سخت. بگذارید قطعه برش را انجام دهد - آن را مجبور نکنید.
4. عمود بر مته کنید به سطح. اگر در حال انجام کار تولید هستید، راهنمای مته یا مربع کمک می کند. یک سوراخ پیلوت زاویه دار به یک پیچ زاویه دار منتهی می شود.
5. تراشه ها را پاک کنید با برداشت دوره ای بیت. تراشه های بسته بندی شده باعث ایجاد گرما و انفجار در سمت خروجی می شوند.
6. به بیت درایور خود سوئیچ کنید و پیچ را با سرعت متوسط با فشار محوری ثابت هدایت کنید. برای چوب، از یک تنظیم کلاچ استفاده کنید که وقتی سر هم تراز می‌شود متوقف می‌شود - رانندگی بیش از حد سوراخ را از بین می‌برد.

استفاده از ترکیبی از کانترسینک/بیت خلبان باعث صرفه جویی در مراحل می شود و اطمینان حاصل می کند که سر پیچ بدون گذرگاه کانترسینک جداگانه در یک سطح قرار می گیرد - ارزش داشتن در هر جعبه ابزاری را دارد.

پیچ در گل میخ های فلزی: تکنیک و انتخاب پیچ

ناودانی‌های فلزی (معمولاً فولادی با گیج 25 تا 20) از آنچه به نظر می‌رسند نازک‌تر هستند و رفتار بسیار متفاوتی با قاب‌های چوبی دارند. پیچ های چوب استاندارد کار نمی کنند - آنها فاقد هندسه نخ برای گاز گرفتن در فولاد هستند. شما به پیچ‌های خود حفاری مناسب (پیچ‌های تک) یا پیچ‌های فلزی خودکار با سوراخ پیلوت از پیش سوراخ‌شده نیاز دارید.

برای ناودانی های فلزی سبک سنج (نوعی که برای دیوارهای داخلی غیر باربر استفاده می شود)، یک پیچ خود حفاری با رزوه ریز #8 یا #10 با نقطه Tek استفاده می شود. نقطه مته بدون سوراخ پایلوت به فلنج فولادی نفوذ می کند. سپس نخ ریز مواد را محکم به هم می‌کشد.

روش های کلیدی برای پیچ کردن به گل میخ های فلزی:

• استفاده از a سرعت مته کم با گشتاور بالا - RPM بالا گرمایی تولید می کند که فولاد را سخت می کند و نقطه بیت را زودتر از موعد کند می کند.
• در حین نفوذ، فشار رو به جلو ثابتی اعمال کنید، سپس یک بار آن را آرام کنید - اجازه دهید تا رزوه ها کشیده شوند کافی است.
• بیش از حد سفت نکنید ناودانی های فلزی نازک هستند. جداسازی آسان است، و بازیابی اتصال بدون پیچ در فلز بدون پیچ یا لنگر بزرگتر دشوار است.
• برای بارهای سنگین تر (کابینت، قفسه، تلویزیون)، از پیچ و مهره های ضامن یا لنگرهای ساختاری استفاده کنید - یک پیچ خودکار در فلنج فلزی گل میخ برای بارهای برشی قابل توجه رتبه بندی نمی شود.

استفاده از پیچ های ورق فلزی در چوب: چه چیزی کار می کند و چه چیزی کار نمی کند

پیچ های ورق فلزی گاهی اوقات در چوب استفاده می شوند - و برای کاربردهای سبک می توانند کار کنند. اما محدودیت های واقعی وجود دارد. پیچ‌های ورق فلزی نسبت به پیچ‌های چوب اختصاصی گام رزوه‌تری دارند، به این معنی که در هر چرخش مواد کمتری را جابه‌جا می‌کنند و قدرت برداشت کمتری را در الیاف چوب ارائه می‌دهند.

جایی که پیچ های ورق فلزی در چوب قابل قبول است:

• بستن ورق فلزی نازک به زیرلایه چوب (مورد استفاده اولیه - پیچ برای لایه فلزی طراحی شده است).
• اتصالات موقت یا کم بار که در آن ظاهر و رتبه بندی ساختاری مهم نیست.
• کاربردهای چوب سخت که در آن نخ ریز به طور تمیز بریده می شود و چسبندگی کافی برای بار فراهم می کند.

جایی که آنها کوتاهی می کنند: اتصالات باربر، چوب نرم (استحکام پایین برداشتن)، و هر جایی که در معرض ارتعاش یا بارگذاری چرخه ای باشد. برای اتصالات چوبی سازه ای، از پیچ های چوبی با رزوه درشت یا پیچ های ساختاری که برای کاربرد مورد استفاده قرار گرفته اند، استفاده کنید.

اگر در حال مخلوط کردن مواد هستید - مثلاً یک براکت فلزی را به یک قاب چوبی بچسبانید - a پیچ خود حفاری با ساقه درشت و رزوه های نوک ریز بهترین هر دو را به شما می دهد: به سطح فلز نفوذ می کند و سپس با هندسه نخ مناسب چوب را می گیرد.