نحوه استفاده از پیچ های خوددریلینگ و خود دریل در فلز و فلز به چوب

خودکشی در مقابل پیچ های خود حفاری : درک تفاوت قبل از شروع

اصطلاحات "خودکشی" و "خود حفاری" اغلب به جای یکدیگر استفاده می شوند، اما آنها دو طرح پیچ مجزا با نیازهای نصب متفاوت را توصیف می کنند. دانستن اینکه کدام نوع را دارید، تعیین می کند که آیا باید یک سوراخ آزمایشی از قبل دریل کنید یا خیر.

• پیچ های خودکار دارای یک نوک تیز و نوک تیز و رزوه های سخت شده که رزوه های جفت شده را در حین حرکت پیچ در یک سوراخ پیلوت از پیش سوراخ شده برش می دهند. آنها سوراخ خود را سوراخ نمی کنند - ابتدا باید سوراخ آزمایشی ایجاد شود. پیچ‌های خودکار انتخاب درستی برای فلزات سخت‌تر (فولاد ملایم، فولاد ضد زنگ، آلومینیوم با ضخامت بیش از 3 میلی‌متر) هستند، جایی که فشار دادن یک نقطه از مواد جامد بدون هدایت، پیچ را منحرف یا شکسته می‌کند.
• پیچ های خود حفاری (که پیچ‌های تک یا پیچ‌های مته نیز نامیده می‌شوند) دارای یک نقطه مته‌دار و مته‌دار هستند که از مواد عبور می‌کند و در یک عملیات به رزوه‌ها ضربه می‌زند – بدون نیاز به سوراخ خلبانی. آنها برای فولاد سبک سنج (معمولا تا گیج 12-14 / 2.5-3.0 میلی متر بسته به اندازه پیچ) و آلومینیوم نازک. شماره نقطه مته مهر شده بر روی بسته بندی (Tek 1 تا Tek 5) حداکثر ظرفیت ضخامت مواد را نشان می دهد.

یک بررسی میدانی سریع: اگر نوک آن مانند یک مته کوچک با دو فلوت برش به نظر می رسد، خود سوراخ می شود. اگر به یک نقطه مخروطی تیز و بدون فلوت ختم شود، به صورت خودکار است و نیاز به سوراخی در فلز دارد.

نحوه استفاده از پیچ های خودکشی در فلز: گام به گام

نصب صحیح پیچ های خودکار در فلز به اندازه مناسب سوراخ پایلوت، سرعت مته مناسب و تکنیک رانندگی ثابت نیاز دارد. نادیده گرفتن یا عجله هر یک از این مراحل باعث می شود تا رزوه ها، پیچ ها شکسته یا بست ها شل شوند.

1. قطر سوراخ پایلوت صحیح را انتخاب کنید. سوراخ پیلوت باید کمی کوچکتر از قطر رزوه اصلی (خارجی) پیچ باشد تا رزوه ها موادی برای برش داشته باشند. سوراخی که خیلی بزرگ است هیچ درگیری نخی ایجاد نمی کند. بیش از حد کوچک باعث می شود که پیچ تحت گشتاور بچسبد. به عنوان یک نقطه شروع مطمئن، از یک سوراخ پایلوت استفاده کنید 75-85٪ از قطر اصلی پیچ . برای اندازه های معمول: یک پیچ #8 (4.2 میلی متر قطر اصلی) به یک سوراخ راهنما 3.3-3.5 میلی متر نیاز دارد. یک شماره 10 (4.8 میلی متر) به یک سوراخ خلبان 3.8-4.0 میلی متر نیاز دارد. یک #12 (5.5 میلی متر) به یک سوراخ خلبانی 4.3-4.5 میلی متری نیاز دارد.
2. سوراخ خلبان را تمیز دریل کنید. از یک مته تیز HSS (فولاد پرسرعت) یا مته کبالت برای فولاد نرم، یا یک مته با پوشش TiN برای فولاد ضد زنگ و آلیاژهای سخت شده استفاده کنید. حفاری را با سرعت متوسط ​​با فشار ثابت و محکم - سرعت زیاد با فشار سبک باعث می‌شود که مته به جای بریدن، اسکیت کند و بیش از حد گرم شود. قبل از اینکه چیپس ها در فلوت ها بسته شوند، بیت را بردارید. لبه سوراخ را با یک سینک کن یا گوشه مته بزرگتر جدا کنید. یک سوراخ برآمده در اطراف سوراخ مانع از نشستن قطعات کار می شود.
3. قطعات را تراز کنید و آنها را محکم ببندید یا نگه دارید. پانل های فلزی در حین رانندگی به راحتی جابه جا می شوند. قبل از قرار دادن پیچ، از گیره های C، انبردست قفل کننده (Vise-Grips) یا یک کمک کننده برای محکم نگه داشتن پشته استفاده کنید. هر شکافی بین لایه‌ها در لحظه رزوه‌کشی به عنوان یک شکاف دائمی پس از نشستن پیچ باقی می‌ماند.
4. پیچ را با دست یا با سرعت کم شروع کنید. پیچ را در سوراخ پیلوت قرار دهید و آن را به آرامی بچرخانید - در صورت امکان در چند دور اول - با دست بچرخانید تا زمانی که احساس کنید چسبیده و شروع به رزوه دادن به فلز می کند. شروع تحت قدرت با گشتاور بالا قبل از درگیر شدن رزوه ها فوراً سوراخ را از بین می برد.
5. با سرعت کم تا متوسط ​​با گشتاور کنترل شده رانندگی کنید. دریل یا درایور ضربه ای خود را روی پایین ترین حالت کلاچ گشتاور تنظیم کنید که همچنان پیچ را به حرکت در می آورد. همانطور که پیچ می‌نشیند، گشتاور را بیشتر پایین بیاورید. پیچش بیش از حد، رزوه های فلزی نرمی را که پیچ به تازگی بریده است، نوار می کند. پیچ به درستی تنظیم می شود زمانی که سر روی سطح بدون شکاف و بدون تغییر شکل مواد قابل مشاهده در اطراف آن محکم می شود.
6. از روان کننده برای فلزات ضخیم یا سخت استفاده کنید. مقدار کمی روغن برش، موم زنبور عسل یا حتی موم خمیری روی رزوه‌های پیچ، حرارت اصطکاک را کاهش می‌دهد و در هنگام بستن فولاد ضخیم‌تر از 3 میلی‌متر یا فولاد ضد زنگ با هر ضخامت، عمر رزوه را به میزان قابل توجهی افزایش می‌دهد.

مرجع اندازه سوراخ خلبان برای پیچ های خودکشی در فلز

نحوه نصب پیچ های فلزی خود حفاری (بدون نیاز به سوراخ پایلوت)

پیچ‌های خود سوراخ‌کن با ترکیب مراحل سوراخ‌کاری و رزوه‌کاری، نصب را در فولاد سبک‌سنج ساده‌تر می‌کنند، اما برای درست کار کردن به تکنیک‌های متفاوتی نسبت به پیچ‌های خودکار نیاز دارند. نقطه مته فقط در محدوده سرعت و فشار باریک به درستی کار می کند.

1. رتبه بندی نقطه مته پیچ را در برابر ضخامت مواد خود بررسی کنید. Tek 1 و Tek 2 point مواد را تا ضخامت کل پشته تقریباً 3 میلی متر حمل می کند. Tek 3 دسته تا 6 میلی متر؛ Tek 4 و Tek 5 فولاد سازه‌ای سنگین‌تر تا 12 تا 16 میلی‌متر را کنترل می‌کنند. استفاده از یک نقطه کم اندازه روی فولاد ضخیم باعث می شود که نقطه قبل از شکستن مات شود و پیچ در یک سوراخ نیمه سوراخ شده بچرخد.
2. از دریل یا درایور ضربه ای که روی سرعت متوسط ​​تا زیاد تنظیم شده است استفاده کنید. نیاز به پیچ های خود حفاری 2000 تا 2500 دور در دقیقه در طول مرحله حفاری برای برش کارآمد. خیلی کند است و نقطه بدون برش ساییده می شود. خیلی سریع گرمای اضافی تولید می کند که نوک مته را زودتر از موعد کدر می کند. برخلاف پیچ‌های خودکار، شما می‌خواهید در ابتدا سرعت داشته باشید و سپس با درگیر شدن رزوه‌ها، گشتاور را کاهش دهید.
3. فشار محوری محکم و ثابت را مستقیماً روی سطح اعمال کنید. مته را عمود بر قطعه کار نگه دارید و با نفوذ نقطه با نیروی ثابت فشار دهید. تاب دادن یا زاویه دار کردن پیچ در حین حفاری سوراخ را به طور ناهمواری باز می کند و درگیری با نخ شل و زاویه دار ایجاد می کند.
4. فشار را تا زمانی که نقطه مته به طور کامل از صفحه پشتی خارج شود حفظ کنید. با شکستن نقطه، تغییر مشخصی در مقاومت ایجاد می‌شود - فشار دادن را از طریق این انتقال بدون رها کردن ادامه دهید، در غیر این صورت پیچ درست قبل از شکستگی با نقطه هنوز تا حدی در دیواره سوراخ درگیر می‌شود.
5. با درگیر شدن رزوه ها سرعت و گشتاور را کاهش دهید. هنگامی که نقطه مته از بین رفت و رزوه ها شروع به کشیدن پیچ به جلو کردند، فشار را برگردانید و گشتاور را کاهش دهید تا از رانندگی بیش از حد جلوگیری کنید. سر باید به خوبی در برابر مواد بالایی قرار گیرد و واشر (در صورت وجود) به طور مساوی در اطراف آن فشرده شود.
6. صندلی صحیح را بررسی کنید. پیچ خود حفاری که به درستی نصب شده است دارای سر صاف و بدون شکاف در یک طرف (که نشان دهنده نصب زاویه دار است) و بدون گنبد برجسته از فلز تغییر شکل یافته در اطراف سر (که نشان دهنده گشتاور بیش از حد است) دارد.

پیچ های فلزی به چوب: نصب و ملاحظات کلیدی

پیچ های فلزی به چوب یک جزء فلزی - چشمک زن ورق فلزی، بست فولادی، یک کانال فلزی - را از طریق زیرلایه چوبی در زیر می بندند. آنها یک طرح ترکیبی هستند: ساقه بالایی و گام نخ برای لایه فلزی بهینه شده اند، در حالی که شکل رزوه پایین فیبر چوب را می گیرد. این پشته دو ماده چالش‌هایی را در نصب ایجاد می‌کند که اتصال فلز به فلز یا چوب به چوب آن را ایجاد نمی‌کند.

استراتژی سوراخ آزمایشی برای فلز به چوب

نیاز سوراخ خلبان بین دو لایه متفاوت است:

• از طریق لایه فلزی: یک سوراخ پایلوت به اندازه قطر اصلی پیچ (یک سوراخ خالی) دریل کنید، نه سوراخ رزوه ای. لایه فلزی باید - نه نخ - به ساقه پیچ بچسبد، بنابراین دو ماده به طور محکم به هم چسبیده و به عنوان رزوه های پیچ در چوب زیر قرار می گیرند.
• در لایه چوب: از سوراخ پایلوت استفاده کنید 70-75٪ از قطر اصلی پیچ در چوب های سخت (بلوط، افرا، کاج سخت) برای جلوگیری از شکافتن در نزدیکی لبه. در چوب‌های نرم (صنوبر، صنوبر، کاج) در فاصله کمتر از 50 میلی‌متر از دانه‌های انتهایی، برای جلوگیری از شکافتن، 60 تا 70 درصد از قبل سوراخ کنید. در الوارهای ضخیم (2× استوک یا بیشتر) به سمت مرکز تخته، اگر پیچ شماره 10 یا کوچکتر باشد، می توان چوب نرم را بدون سوراخ پیلوت هدایت کرد.

تکنیک رانندگی برای اتصالات فلز به چوب

پیچ را از لایه فلزی با سرعت کم شروع کنید تا با چوب تماس پیدا کند، سپس سرعت را کمی افزایش دهید تا به داخل چوب برود. فشار رو به پایین ثابت نگه دارید تا از بهم خوردن پیچ در سوراخ فلزی جلوگیری کنید که باعث بزرگ شدن آن و کاهش نیروی گیره می شود. زمانی که لایه فلزی محکم به چوب کشیده می شود و هیچ شکاف قابل مشاهده ای وجود ندارد، اتصال به طور کامل سفت می شود - نه زمانی که سر پیچ به سادگی با سطح فلز تماس می گیرد.

سازگاری با خوردگی در کاربردهای فلز به چوب

این نادیده گرفته ترین جنبه اتصال فلز به چوب است. هرگز از پیچ فولادی کربنی با روکش روی یا بدون پوشش با الوارهای تحت فشار (ACQ) استفاده نکنید. ترکیبات مس موجود در چوب ACQ نسبت به روی و فولاد ساده بسیار خورنده هستند - پیچ ها می توانند در کمترین زمان ممکن خورده شوند. 2-5 سال در شرایط بیرونی، باعث می شود که اتصال بدون هشدار قابل مشاهده قطع شود. از گالوانیزه گرم، فولاد ضد زنگ (304 یا 316 برای محیط‌های دریایی)، یا پیچ‌های دارای پوشش ویژه ACQ برای هر اتصال خارجی یا فلز به چوب در تماس با زمین استفاده کنید.

به طور مشابه، اگر لایه فلزی آلومینیومی است، از پیچ‌های فولاد کربنی به طور کامل در محیط‌های مرطوب اجتناب کنید - خوردگی گالوانیکی بین فولاد و آلومینیوم در رابط‌های در معرض رطوبت تسریع می‌شود. از پیچ های فولادی ضد زنگ با پانل های آلومینیومی به عنوان یک روش استاندارد استفاده کنید.

عیب یابی مشکلات رایج هنگام رانندگی با پیچ های خودکار

حتی با تکنیک صحیح، پیچ‌های خودکار و خود سوراخ‌کن به روش‌های قابل پیش‌بینی شکست می‌خورند. شناسایی سریع علت از هدر رفتن بست ها و آسیب رساندن به قطعات کار جلوگیری می کند.

• پیچ آزادانه بدون کشیدن به داخل می چرخد (خودکشی در فلز): سوراخ خلبان خیلی بزرگ است رزوه های پیچ چیزی برای درگیر شدن ندارند. اندازه بعدی را روی یک مکان تازه سوراخ کنید یا از یک پیچ بزرگتر در سوراخ موجود استفاده کنید.
• پیچ در قسمتی از رانندگی می‌شکند: سوراخ خلبان خیلی کوچک است و گشتاور زیادی را قبل از صندلی های سر ایجاد می کند. سوراخ خلبان را 0.1 تا 0.2 میلی متر بزرگتر دریل کنید. همچنین بررسی کنید که از رزوه چوب درشت در کاربردهای فلزی استفاده نمی‌کنید - گام درشت‌تر گشتاور بسیار بالاتری را در فلز نسبت به پیچ‌های رزوه‌ای ماشینی یا ورق فلزی با همان سنج تولید می‌کند.
• اصطبل پیچ خود حفاری قبل از شکستن (فلز): نقطه مته مات شده است، یا مواد برای درجه بندی نقطه بسیار ضخیم است. یک پیچ تازه را امتحان کنید و رتبه Tek را در برابر پشته مواد خود بررسی کنید. در فولاد ضخیم تر، از نقطه Tek 3 یا Tek 4 استفاده کنید نه Tek 1.
• سر به صورت همسطح قرار نمی گیرد - پیچ به یک طرف کج می شود: مته در هنگام نصب به صورت عمود نگه داشته نشد. پیچ را بردارید (در صورت امکان)، سوراخ را جدا کنید و با مته که 90 درجه نسبت به سطح نگه داشته اید، دوباره درایو کنید. یک پیچ زاویه دار تنها کسری از قدرت کشش نامی آن را فراهم می کند.
• پانل های فلزی در اطراف سر شکسته یا تغییر شکل می دهند: گشتاور بیش از حد، خرد کردن فلز است. تنظیم کلاچ گشتاور را کاهش دهید و از پیچ سر واشر برای توزیع بار گیره در یک منطقه بزرگتر یاتاقان استفاده کنید.
• پیچ در ابتدا خوب کار می کند اما با گذشت زمان شل می شود (فلز به چوب): چرخه رطوبت چوب باعث انبساط و انقباض بستر می شود و به تدریج ناحیه درگیری با نخ را بزرگ می کند. از یک پیچ با قطر بزرگتر استفاده کنید یا یک بست دوم در نزدیکی آن اضافه کنید. در کاربردهای سازه ای، به جای تکیه بر خرید رزوه پیچ در چوب، پیچ و مهره را با مهره و واشر در نظر بگیرید.